این صبح، این نسیم ، این سفره ی  مهیا شده ی سبز ، این من و این تو ،

                                                                  همه شاهدند

که چگونه دست و دل به هم گره می خورند .........   .یکی شدند و

                                                                          یگانه

تو از آن سو آمدی و او از سوی ما آمد ، آمدی و آمدیم .

اول فقط یک دل دل بود . یک هوای نشستن و گفتن .

یک بوی دلتنگ و سرشار از خواستن .و یک هنوز باهم ساده .

                                             رفتیم و نشستیم ، خواندیم و گریستیم

بعد یکصدا شدیم .هم آوازو هم بغض و هم گریه ، همنفس برای

                                                         باز تا همیشه با هم بودن .

برای یک قدم زدن رفیقانه ، برای یک سلام نگفته ، برای

یک خلوت  دل خاص ، برای یک دل سیر گریه کردن .....

                              برای همسفر همیشه ی عشق   ....... باران !

باری ای عشق ، اکنون و اینجا ، هوای همیشه ات را نمی خواهم

                                         ........ نشانی خانه ات  کجاست ؟!